Ile naprawdę zarabia się na różnych formach współpracy?
15 lutego 2026 | Aktualizacja: 26 lutego 2026 | Artykuł sponsorowany | 5 min. czytania
Coraz więcej specjalistów rozważa zmianę formy współpracy, zastanawiając się, ile faktycznie zostaje „na rękę” przy etacie, kontrakcie B2B lub umowie cywilnoprawnej. Różnice dotyczą wysokości wynagrodzenia netto, ale także obowiązków, zabezpieczeń i ryzyka. W artykule porównujemy najczęściej spotykane modele, pokazując ich skutki prawne i finansowe.
Kontrakt B2B - większe zarobki, większa odpowiedzialność
W przypadku samozatrudnienia, czyli świadczenia usług na podstawie umowy zawartej między dwoma przedsiębiorcami (model B2B), podstawą prawną relacji jest Kodeks cywilny. Osoba pracująca w tej formule nie jest pracownikiem. Jest wykonawcą usług, który samodzielnie opłaca składki ZUS, podatek dochodowy oraz odpowiada za wszelkie aspekty prowadzenia działalności.
Przy tej samej kwocie 14 500 zł, będącej całkowitym kosztem dla zleceniodawcy, osoba na B2B może osiągnąć dochód netto nawet powyżej 10 800 zł (przy preferencyjnym ZUS i podatku liniowym), a jeszcze więcej przy ryczałcie ewidencjonowanym, zależnym od rodzaju wykonywanych usług.
Różnica może wynosić 2 500–3 500 zł miesięcznie w porównaniu do etatu. W praktyce oznacza to jednak brak prawa do płatnych urlopów, samodzielność w prowadzeniu księgowości, konieczność planowania rezerw finansowych oraz większe ryzyko nieopłaconych faktur. W przypadku błędów w wykonywanych usługach przedsiębiorca ponosi też pełną odpowiedzialność cywilną.
Aby łatwo sprawdzić, ile realnie można zarobić w modelu B2B przy różnych formach opodatkowania i składkach ZUS, warto skorzystać z możliwości, jakie daje Kalkulator B2B. Pozwala on szybko porównać dochód netto w zależności od wybranej stawki, kosztów i rodzaju działalności.
Umowa o pracę daje stabilność, ale niższe wynagrodzenie netto
Umowa o pracę to forma zatrudnienia regulowana w całości przez przepisy Kodeksu pracy. Pracodawca ma obowiązek odprowadzać za pracownika wszystkie składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, a także zaliczki na podatek dochodowy. Oznacza to, że pracownik otrzymuje wynagrodzenie netto, już po odliczeniu wszystkich obowiązkowych potrąceń.
Przy średnim wynagrodzeniu brutto na poziomie 12 000 zł, „na rękę” pozostaje około 8 100 zł. Z punktu widzenia pracodawcy całkowity koszt zatrudnienia takiego pracownika wynosi ok. 14 500 zł. Różnicę stanowią składki ZUS finansowane przez pracodawcę. Mimo niższego wynagrodzenia netto umowa o pracę zapewnia szereg istotnych przywilejów, takich jak płatny urlop wypoczynkowy, płatne zwolnienie chorobowe, okresy wypowiedzenia czy ochrona w razie niezdolności do pracy. To forma preferowana przez osoby ceniące przewidywalność, niechętne do podejmowania ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Praca projektowa i umowy cywilnoprawne – elastyczność bez zabezpieczeń
Coraz więcej zleceniodawców, zwłaszcza w sektorach kreatywnych czy informatycznych, proponuje współpracę na podstawie umów zlecenia lub umów o dzieło. Choć ich forma prawna również wynika z przepisów Kodeksu cywilnego, różnią się one od modelu B2B.
Umowy cywilnoprawne są proste i elastyczne, ale nie gwarantują ciągłości zatrudnienia ani typowych świadczeń pracowniczych. W przypadku umowy zlecenia odprowadzane są składki ZUS, ale już umowa o dzieło, jeśli zawarta jest z podmiotem niebędącym pracodawcą, tych obciążeń nie przewiduje. Dla wykonawcy oznacza to wyższe wynagrodzenie netto, ale jednocześnie brak jakichkolwiek zabezpieczeń socjalnych.
Dla przykładu: umowa o dzieło opiewająca na 10 000 zł brutto może skutkować kwotą ok. 8 600–9 000 zł „na rękę”, zależnie od kosztów uzyskania przychodu. Jednak taka forma współpracy jest najczęściej stosowana przy krótkoterminowych projektach, gdzie nie występuje element podporządkowania i ciągłości świadczenia usług.
Porównanie realnych dochodów i kosztów w różnych modelach współpracy
Poniższe dane obrazują różnice między trzema formami współpracy, przy założeniu identycznego kosztu całkowitego po stronie zleceniodawcy wynoszącego 14 500 zł:
- Najniższe dochody osiąga osoba zatrudniona na umowie o pracę. W tym przypadku miesięczna kwota netto wynosi około 8 100 zł. W zamian pracownik korzysta jednak z zabezpieczeń, takich jak płatne urlopy, zwolnienia lekarskie, okres wypowiedzenia czy składki emerytalne i zdrowotne finansowane przez pracodawcę.
- W modelu B2B, rozliczanym według podatku liniowego, na rękę zostaje około 10 800 zł. To więcej niż na etacie, ale z tą formą współpracy wiąże się także pełna odpowiedzialność za rozliczenia podatkowe, brak przywilejów pracowniczych i konieczność samodzielnego zabezpieczenia dochodu na czas urlopu lub choroby.
- Jeszcze wyższy dochód wynoszący około 11 600 zł można uzyskać w modelu B2B przy zastosowaniu ryczałtu. Wymaga to jednak precyzyjnego dopasowania stawki ryczałtowej do rodzaju świadczonych usług.
- Przy umowie zlecenia realny dochód netto wynosi ok. 9 000 zł. Choć częściowo podlega ona oskładkowaniu, nie zapewnia pełnego bezpieczeństwa ani płatnych świadczeń. Umowa o dzieło pozwala zarobić nieco więcej, ale nie przewiduje żadnych składek ZUS ani ochrony ubezpieczeniowej. To czyni ją najbardziej ryzykowną pod względem socjalnym.
Wybór formy współpracy powinien wynikać z kalkulacji „na rękę”, ale także z gotowości do samodzielnego ponoszenia ryzyka, obowiązków administracyjnych i braku zabezpieczeń socjalnych. Umowa o pracę oferuje niższe wynagrodzenie netto, ale zapewnia stabilność, ochronę prawną i świadczenia. Model B2B daje większy dochód i elastyczność, lecz wymaga dobrej organizacji, rezerw finansowych i odpowiedzialności za całość rozliczeń. Z kolei umowy cywilnoprawne mogą być atrakcyjne dla wykonawców projektowych, jednak nie gwarantują ciągłości współpracy ani ubezpieczeń. Ostatecznie warto dopasować model do swojej sytuacji zawodowej, zarobków i oczekiwań. Nie zawsze wyższa kwota netto oznacza lepszy wybór.